Column Clementie: Spiegelglad

De wekelijkse column van Raymond Clement. Deze week: Spiegelglad. 

Een paperclip. Dat was een goed idee. Een veilige manier om blaadjes bij elkaar te houden zonder dat je je vinger openhaalt aan het nietje dat niet goed sloot. Een beetje inbreker weet met een opengevouwen paperclip menig slot te openen.

De magnetron, ook een goed idee. Iedere man die de tweede klas van de lagere school heeft voltooid en waarbij enige kennis is blijven hangen van het het zestigtallig stelsel der uren en minuten, kon vanaf dat moment, met overzienbare inspanning, binnen twee minuten en 30 seconden een maaltijd ontdooien. De anticonceptiepil en vrouwenkiesrecht hebben veel voor de emancipatie gedaan. Maar onderschat de magnetron niet. Ping, gewoon een goed idee.

En zo kleurden meer geweldige ideeën de geschiedenis. Het vuur, het wiel waren ook van enig praktisch nut. Uitermate goede ideeën. Niet in combinatie overigens, want houten wielen branden als de hel. De boekdrukkunst, de lens en penicilline. Prima ideeën.

Wellicht hebben we onze beste tijd wel gehad. Zijn de goede ideeën op. In een poging om excessief drankgebruik onder studenten enigszins te beteugelen, meende men dat het een goed idee was om tijdens de Utrechtse UIT-week een spiegel op de bar te plaatsen, zodat de drinkende zichzelf goed zou kunnen bekijken en wellicht af zou zien van het volgende biertje.

Laat Heerlijk Helder Heineken zijn dat voorkomen van drankmisbruik een goede zaak is. Niets lelijker en ongepaster dan mensen die zat als een Kanon door de straten zwalken. Niemand ziet graag dat jonge mensen zich naar de Duvel drinken en in Delirium Tremens eindigen. Maar of een spiegel daarbij helpt?

De spiegel werkt pas dan als er sprake is reflectie. Dat gaat verder dat het reflecteren van het spiegelbeeld alleen, maar om hoe de verschijning wordt gepercipieerd. Voorbeeld. Ik zie met enige regelmaat mensen met kleding uit winkels komen waarvan ik zeker weet dat men binnen een spiegel heeft. Hieruit zijn twee zaken af te leiden. De verkoopsters werken op commissie en spiegelbeeld heeft de gespiegelde niet in volle realisatie bereikt.

In lichte beneveling zal dit beeld nog meer vervormen. Zeker tijdens studentenoploopjes waar drank toch de Alfa en de omega lijkt te zijn. Hoe hard ben je dan uit je Oranjeboom gevallen als je denkt dat een spiegel iets bijdraagt.

Gebrek aan zelfreflectie is bij deze jonge mensen nog gelegitimeerd. In deze jonge mensen Brandt nog het verlangen om te leren in de spiegel te kijken. De generaties die hen voorgingen hebben die spiegel beschadigd. Krassen, putten en barsten veroorzaakt in een maatschappelijke spiegel waarin deze jongeren straks hun spiegelbeeld moeten gaan zien.

Onze omgang met klimaat, economie en democratie. Krassen op de spiegel. Triple overigens. We kijken weg door jonge mensen te vragen in de spiegel te kijken. Terwijl ze nog leren, te zien. En wij die zouden geleerd hebben te zien, lijken te zijn ontspiegeld.

Waarom geen ouderejaars, begeleiders, eenbeetje letten op elkaar, ouderwets aanspreken. Dat soort dingen. Ik weet het. Glad ijs. Spiegelglad.